REKLAMA

poniedziałek, 14 grudnia 2009

C-429/02 Bacardi-Martini SAS vs TFI i inni

ORZECZENIE TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI C429/02  
(Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu 13 lipca 2004 r.)


1. SPÓR pomiędzy Bacardi France SAS (dawniej Bacardi-Martini SAS) a Television francalse 1 SA (TFl), Groupe Jean-Claude Darmon SA, Girosport SARL.

2. PROBLEM polegał na kwestii: czy można wyświetlać tablice reklamujące napoje alkoholowe podczas retransmisji określonych wydarzeń sportowych?

3. Bacardi France SAS pozwała do Sądu Krajowego Television francaise l SA (TF1), Groupe Jean-Claude Darmon SA i Girosport SARL.



    Bacardi żądała nakazania zaniechania przez te trzy ostatnie spółki wywierania presji na zagraniczne kluby, aby odmawiały one reklamy napojów alkoholowych wytwarzanych przez Bacardi na tablicach reklamowych umieszczanych w miejscach, gdzie odbywają się dwustronne międzynarodowe wydarzenia sportowe, na terytorium innych Państw Członkowskich. Firma powołała się na art. 59 Traktatu WE (po zmianie art. 49).
Sąd Krajowy kilkakrotnie oddalił żądania Bacardi France SAS.

    Złożono wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich, dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej [nadawczej] (Dz.U. L 298, str. 23) oraz art. 59 Traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 49 WE). Zawieszono postępowanie i zwrócono się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:


l) [Czy] dyrektywa Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r., zwana dyrektywą o telewizji bez granic, w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych dyrektywą 97136/WE z dnia 30 czerwca 1997 r., stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które ze względów ochrony zdrowia publicznego zabraniają pod groźbą kary reklamy telewizyjnej napojów alkoholowych, niezależnie od tego, czy napoje są pochodzenia krajowego, czy pochodzą z innego Państwa Członkowskiego Unii, i czy chodzi o reklamę w rozumieniu art. 10 dyrektywy (reklamę bezpośrednią), czy o reklamę pośrednią, polegającą na ukazywaniu w telewizji tablic reklamujących napoje alkoholowe, niestanowiącą jednakże kryptoreklamy w rozumieniu art. l lit. c) dyrektywy?

2) [Czy] art. 49 WE i zasadę swobodnego przepływu programów telewizyjnych w Unii należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby regulacja krajowa, która ze względów ochrony zdrowia publicznego zabrania pod groźbą kary reklamy telewizyjnej napojów alkoholowych, niezależnie od tego, czy napoje są pochodzenia krajowego, czy pochodzą z innego Państwa Członkowskiego Unii, i czy chodzi o reklamę w rozumieniu art. 10 dyrektywy [(reklamę bezpośrednią)] czy o reklamę pośrednią, polegającą na ukazywaniu w telewizji tablic reklamujących napoje alkoholowe, niestanowiącą jednakże kryptoreklamy w rozumieniu art. 1 lit. c) dyrektywy, powodowała, że podmioty gospodarcze zajmujące się nadawaniem i rozpowszechnianiem programów telewizyjnych:

a) rezygnują z nadawania audycji telewizyjnych realizowanych we Francji lub w innych państwach Unii, takich jak w szczególności retransmisje z wydarzeń sportowych, jeżeli ukazują one reklamy zabronione w rozumieniu francuskich uregulowań prawnych,

b) lub nadają te audycje, pod warunkiem że nie ukaże się w nich reklama zabroniona w rozumieniu francuskiego uregulowań prawnych, uniemożliwiając w ten sposób zawieranie umów reklamowych dotyczących napojów alkoholowych, niezależnie od tego, czy napoje te są pochodzenia krajowego, czy też pochodzą z innego Państwa Członkowskiego Unii?

5. Trybunał (wielka izba) orzekł iż:

Artykuł 59 Traktatu WE (obecnie, po zmianie, art. 49 WE) i artykuł 2 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze dyrektywy Rady 89/552/EWG z dnia 3 października 1989 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących wykonywania telewizyjnej działalności transmisyjnej [nadawczej] nie stoją na przeszkodzie ustanowieniu przez Państwo Członkowskie zakazu reklamy tełewizyjnej napojów alkoholowych będących w obrocie w tym państwie w zakresie dotyczącym reklamy pośredniej, polegającej na ukazywaniu na ekranie tablic reklamowych widocznych podczas retransmisji z dwustronnych wydarzeń sportowych, odbywających się na terytorium innych Państw Członkowskich. Takiej pośredniej reklamy telewizyjnej nie można uznać za reklamę telewizyjną w rozumieniu art. l lit. b), art. łOi 11 tej dyrektywy.

Brak komentarzy: